Elke maand in One World Magazine een kort commentaar. Deze maand over de toenemende discriminatie van vrouwen en christenen in Egypte.
Het verhaal deed binnen christelijke kring al jarenlang de ronde. Jonge Koptische meisjes in Egypte zouden worden ontvoerd, verkracht, soms bezwangerd en even later als moslim weer boven water komen. De ‘vrijwillige’ bekering wordt bij de overheid geregistreerd. De religieuze status op de identiteitspapieren gewijzigd. De ouders verliezen de voogdij. Het meisje leeft voor de rest van haar leven met een moslimman. Een moslim mag immers wel een christen trouwen, maar een christen geen moslima.
Tot voor kort waren dergelijke verhalen incidenten, maar volgens de Egyptische mensenrechtenorganisatie Euhro, geleid door de Koptische advocaat Naguib Gabrael zijn in de afgelopen tien maanden meer dan 1500 Koptische tienermeiden ontvoerd en onder dwang tot de islam bekeerd. Aanleiding voor christelijke politici in Nederland om Kamervragen te stellen. In het Egyptische parlement niet. In de door mannen met baarden bevolkte bankjes maakt men zich niet druk over Koptische meisjes. Sterker nog, hun bekering tot de islam wordt toegejuicht.
Egypte islamiseert met de dag. Overal duiken Salafisten de kop op (al dan niet ingevlogen vanuit Saoedi-Arabië). Ze maken het voor moslima’s vrijwel onmogelijk om ongesluierd over straat te gaan en spannen nu ook rechtszaken aan tegen iedereen die hoegenaamd de islam beledigt. Zoals de Egyptische filmster Adel Imam. Tot zijn verbazing las hij in de krant dat hij tot 3 maanden cel was veroordeeld wegens het beledigen van de Islam. Hij wist van niets. Toen hij in hoger beroep ging bleven de drie maanden staan en werd de boete slechts hoger. Adel Imam is al 30 jaar lang de beste acteur in de Arabische wereld. Alleen het Hof van Cassatie verwierp uiteindelijk de beschuldigingen.
Conservatieve islamitische groepen in Egypte denken dat ze overal mee weg kunnen komen, maar dat is niet zo. De drukt neemt toe. Kopten worden mondiger. De schijn-rechtszaak tegen Adel Imam leidde tot hevig binnenlands protest. De ene na de nadere parlementariër raakt in opspraak of gaat publiekelijk op z’n bek. De mensen lachen om die poppenkast met lange baarden. Maar de Koptische meisjes lachen niet. Zij zijn het eerste slachtoffer van de religieuze dictatuur.
Deze blog verscheen als kort commentaar in One World Magazine.
Door de Wereld (EO) zond een korte documentaire over ontvoerde Koptische meisjes uit – het onderwerp begint om 16 minuten
Ja, die religieuze dictatuur.. Daar ben ik erg bang voor in de diverse Arabische/moslim gedomineerde landen. En nog ever, vanuit die landen komt het ook hier heen.. Ik ben geen moslimhater, Zeker niet. Daar Ie ik geen reden voor. Maar ik ben wel heel voorzichtig. Ultra orthodoxen, salafisten, wahabisten.. Het is voor mij in de praktijk allemaal een pot nat een pot die ik maar liever dicht laat. In ons land zie ik ze soms ook lopen, herkenbaar aan vale witte jurk, woeste baard , agressieve blik in de ogen, en afgetrapte sandalen. Dan denk ik eerlijk gezegd: zo krijg je in Nederland dus echt nooit een baan..
[...] moslimbroeders roven christenmeisjes Machtige moslimbroeders http://www.moniquesamuel.nl/?p=2517 [...]