Niet zelden zoeken Nederlandse mannen die hier niet aan een vrouw kunnen komen, een leuke jonge vriendin in Azië. Uit recente cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat een groeiend aantal Nederlandse mannen aan “time-sharing” met een vaak jongere, buitenlandse vrouw doet.
“Op 1 januari 2011 woonden in Nederland 265 duizend paren die bestaan uit een autochtoon en een buitenlandse partner. Hun aantal is het afgelopen decennium toegenomen met 22 duizend. De meest in het oog springende stijging was de verdubbeling van het aantal samenwoonrelaties tussen een autochtone man en een Thaise of Russische vrouw,” aldus het persbericht van het CBS op 24 april 2012.
Begin dit jaar reisde ik naar Thailand waar ik verbleef bij een Thaise-Chinese familie in een buitenwijk van Bangkok. Zoals in zoveel Thaise familiehuizen is het er een komen en gaan van familieleden. Eigenaar van het huis is de oom van een goede Thaise vriend van mij die ik tijdens mijn studietijd in San Diego heb ontmoet, daarnaast wonen er permanent zijn nieuwe vijfentwintig-jaar jongere vriendin en de zoon en dochter van een andere tante die zelf op het platteland woont. Maar ook neven, nichten, ooms, tantes en achterkleinkinderen doen regelmatig het huis aan. En dan zijn er nog de boyfriends en girlfriends en mijn eigen vrienden: Khan mijn studiemaatje uit Amerika, Socotra zijn Zuid-Afrikaanse vriendin en Dylan ook een Zuid-Afrikaan en fanatiek homoactivist.
Met mijn drie vrienden reisde ik door Bangkok. Overdag bezochten we prachtige tempels en paleizen. ’s Avonds verkenden we de seksuele cultuur van deze bruisende metropool, waar… zo ontdekte ik al snel, alles mag, alles kan en niets vreemd is. Als je maar betaalt natuurlijk.
Vandaag het tweede deel van een wekelijkse serie over lady-boys, happy-endings, pedofilie, Japanse poppenseks, trans-parties, ping-pong shows en de magere meisjes van Soy Cowboy. Sommige dingen vond ik verbazingwekkend, andere afschrikwekkend of zelfs aanstootgevend, maar feit is: Amsterdam is een behouden kaasstulp in vergelijking met de totale gekte van wereldstad Bangkok.
—
De Thaise economie is voor een groot deel afhankelijk van de bruisende toeristenindustrie die zo’n 6 procent van de economie bedraagt – en nog steeds snel groeit. Thailand is goedkoop, de groene curry wereldberoemd, de mensen aardig en beleefd en de witte zandstranden adembenemend mooi.
Maar er is ook een andere reden om naar Thailand te gaan: vrouwen en meisjes. Wie over de grootste markt van Bangkok loopt ziet overal blanke mannen in polo’s, korte broeken, en afgetrapte sandalen. Niet zelden worden zij vergezeld door een piepklein vrouwtje. Leeftijdsverschil? Minstens 20 jaar.
‘Daar gaat weer een jong bruidje,’ zegt mijn studiemaatje Khan terwijl hij naar een lange blonde man met Thaise vrouw wijst.
‘Waarom trouwen ze eigenlijk?’ vraag ik hem.
‘Het zijn vrijwel altijd meisjes van het platteland die met een blanke trouwen. Ze zien het als een zakelijk contract. Hij een vrouw, zij een ticket naar Europa.’
Steeds meer mannen kiezen voor een buitenlandse vrouw.
“Bij zes op de tien gemengde paren gaat het om een relatie tussen een autochtone man met een buitenlandse vrouw. Dit geldt zowel voor relaties met een westerse als met een niet-westerse allochtoon. Thais-Nederlandse paren bestaan voor meer dan 95 procent uit een huwelijk tussen een autochtone man een Thaise vrouw. Ook bij relaties tussen een autochtoon en een partner uit het voormalig Oostblok gaat het overwegend om een autochtone man en een buitenlandse partner,” zo luidt het CBS rapport.
Het is de Nederlandse man die in het buitenland op vrouwenjacht gaat, Hollandse dames zoeken hun prins op het witte paard nog steeds liever in de polder. Begrijpelijk ook wel. Het beeld van een lange Hollandse dame met een vijfentwintig jaar jongere Thai aan haar arm doet toch wat vreemd aan. Maar waarom eigenlijk? Waarom behoren vrouwen niet met dertig jaar jongere mannen te daten en waarom zijn mannen onmiddellijk jaloers als hun maat als die het met een klein jong ding doet?
In het Boeddhistische Thailand is het concept huwelijk niet zo vastomlijnd als in het (oorspronkelijk) christelijke Europa. Er zijn geen uitgebreide huwelijksceremonies. Seks voor het huwelijk is normaal (al praat je daar niet over, benadrukt Khan). Dat laatste was me al opgevallen; in de slaapkamer van de neef van Khan – die ik tijdelijk als logeerkamer toegewezen kreeg – lag een pakje condooms gewoon open en bloot op tafel.
Scheiden is niet ongebruikelijk. En ook over een jonge vriendin ernaast of prostitué-bezoek wordt niet al te moeilijk gedaan.
‘De meeste vrouwen zullen het niet echt leuk vinden als hun man een affaire heeft of naar de hoeren gaat,’ legt Khan uit. ‘Maar ze begrijpen het wel. Als ze op een gegeven moment wat ouder zijn, is het normaal dat hun man het buiten de deur zoekt. Het wordt oogluikend toegestaan. De situatie wordt alleen wat lastiger als het al te publiek wordt.’
Terwijl we tussen de smalle steegjes van de 6.000 winkeltjes van de gigantische weekend markt lopen komen we meer en meer blanke mannen tegen. Sommigen zijn met z’n tweeën. Anderen met z’n drieën. Sekstoeristen. Vrouwenjagers. Of pedofielen. Het valt me op hoeveel mannen Nederlands spreken. De meesten zijn in de vijftig.
Ik kan me niet voorstellen dat een twintigjarig Thais meisje nou graag met zo’n kerel in het huwelijksbootje stapt.
‘Als je een arme vrouw bent in Thailand kun je drie dingen doen : in de massagesalons gaan werken, de prostitutie in gaan, of met een blanke man trouwen. Veel vrouwen kiezen het laatste. Het is de meest eerzame keuze. Daarbij krijgt de familie vaak veel geld.’
‘Dus die meisjes worden eigenlijk verkocht?’
‘Nou ja, als je het zo zegt… Sommigen zijn natuurlijk wel verliefd…’
Ik kijk naar een oude Britse man met een kaal hoofd. Hij heeft sportsokken in zijn sandalen. Een meisje loopt braaf aan zijn hand.
‘Denk je?’
‘Eh nee, maar trouwen zonder verliefd te zijn is hier helemaal niet ongebruikelijk.’
Daar weet mijn vriend alles van. Zijn Thaise oom in San Fransisco had een hulpje nodig in zijn net-geopende Thaise restaurant. Daarom zocht hij voor Khans moeder een huwelijkspartner in de VS. Uiteindelijk trouwde zij met een dertig jaar oudere Zweedse taxichauffeur. Khan werd geboren, haar moeder ging aan de slag in het restaurant, maar het huwelijk werd niets.
‘Ze hadden elkaar nog nooit gezien. Er was geen liefde. Het was gewoon een praktisch huwelijk.’
Als ik hem vraag wat het met hem doet dat hij niet uit liefde is geboren, haalt hij zijn schouders op. ‘Het is niet wat je wilt.’ Is alles wat hij erover te zeggen heeft.
We maken ons in Nederland druk om gedwongen uithuwelijking in de Turkse en Marokkaanse gemeenschap. Maar in hoeverre is er bij economische importbruidjes uit de Balkan of Thailand geen sprake van uithuwelijking? vraag ik me af. Weten die meiden wel waar ze aan beginnen als ze het ‘ja-woord’ geven aan een man die druk met Bahten en dollars zwaait en een prachtig droomhuis in Hollanda belooft? Ik kijk naar de bonte chaos om me heen en betwijfel het. Nederland is heel ver weg, van de schreeuwende verkopers en roestige brommertjes van de Chatuchak weekend markt in Bangkok.
Hmmm als ik jouw berichten hierover lees, dan denk ik aan de ene kant:ben ik blij dat ik daar niet ben.. Aan de andere kant:er is sexueel veel mogelijk (als je maar betaalt, zoals je zelf ook al vaststelt) maar ik heb daarnaast de indruk dat de sex erg georiënteerd is op de man, op zijn orgaan en zijn pleziertjes. In veel opzichten. Er is een wereld van verschil tussen hoe mensen in het midden oosten meestal met sex enz omgaan, en hoe dat in Thailand gaat.. Als ik jouw stukjes goed begrepen heb. En ik heb ook niks tegen sexuele vrijheid, in tegendeel. Maar de ongelijkheid tussen man en vrouw is er opnieuw.. Tussen de regels door staart die ons aan..jammer dat daar niets aan te doen schijnt te zijn..